و بايد به همراهان مزاح كند درحالىكه * خدا را به غضب نياورد و موجب آزار نگردد كسىكه به شهرى وارد شود مهمان است * بر برادرانش تا از آنجا كوچ كند تا دو شب پذيرايى شود ، آنگاه بايد بخورد * از خوراك معمى اهل خانه تا در آنجاست هشتم : آنچه در سفر رعايت آن خيلى مهم است ، محافظت بر نمازهاى واجب است ، با شرايط و حدود آن در اوايل اوقات ، چه آنكه از حاجيان و زائران بسيار مشاهده شده كه در راه سفر نمازهاى واجب خود را ضايع كردند ، به خاطر آنكه يا در وقت بجا نياوردند ، يا در حال سوار بودن بر مركب خواندند ، يا با تيمم بىجا و يا با نجاست جامه و بدن ادا كردند ، كه تمام اينها از بىمبالاتى و سبك شمردن شأن نماز بوده ، و حال آنكه در روايتى از حضرت صادق عليه السّلام نقل شده كه نماز واجب از بيست حج بهتر است ، و يك حج بهتر است از خانه‌اى كه پر از طلا باشد ، و آن طلاها را صدقه دهند ، تا تمام شود ، و پس از نمازهاى شكسته گفتن سى مرتبه : ( سبحان اللّه و الحمد للّه و لا إله الّا اللّه و اللّه اكبر ) را ترك مكن كه نسبت به آن تأكيد بسيار شده است . فصل اوّل : آداب زيارت آداب زيارت بسيار است ، در اين فصل به بيان چند مورد اكتفا مىشود : اوّل : انجام غسل ، پيش از بيرون رفتن براى سفر زيارت . دوم : ترك كلام بيهوده و لغو و مخاصمه و مجادله در راه . سوم : غسل كردن براى زيارت هر يك از امامان ، و نيز اينكه بخواند دعاى وارد ، دربارهء آن را و آن دعا در اول زيارت وارث بيايد . [ صفحه 664 ] چهارم : طهارت از حدث كبرى و صغرى . پنجم : پوشيدن جامه‌هاى پاك و پاكيزه و نو ، و سفيد بودن رنگ آن نيكوست . ششم : گامها را به دقت رفتن به روضهء مقدّسه كوتا برداشتن و به آرامى و وقار حركت كردن ، و خاضع و خاشع بودن ، و سر به زير انداختن ، و به بالا و اطراف خود التفات نكردن . هفتم : خشبو نمودن خود ، در غير زيارت امام حسين عليه السّلام . هشتم : زبان را به دقت رفتن به حرم مطّهر به ذكر و تكبير و تحميد و تسبيح و تهليل مشغول ساختن ، و به صلوات فرستادن بر محمّد